میراث آسانسور ماشینآلات تاریخی شرقی در نیوهیون
سارا آزادی، کابین نیوز – در تاریخ صنعت آمریکا، برخی تجهیزات صنعتی فراتر از یک دستگاه ساده عمل کردهاند و به نمادهایی از نبوغ، مهارت و پیشرفت تبدیل شدهاند. آسانسور ماشینآلات شرقی یکی از همین نمونههاست؛ سیستمی که نهتنها بیش از یک قرن خدمت کرد، بلکه امروز بهعنوان بخشی ارزشمند از میراث صنعتی در موزهای در شهر نیوهیون نگهداری میشود.
برای فعالان صنعت آسانسور، شناخت چنین نمونههایی فقط یک کنجکاوی تاریخی نیست؛ بلکه فرصتی برای درک ریشههای فناوری، مهندسی مکانیک سنتی و تحول سیستمهای بالابر از قرن نوزدهم تا امروز است. در این مقاله، داستان کامل آسانسور ماشینآلات شرقی، نحوه نجات آن، پیشینه خانوادگی سازندگانش و نقش آن در آموزش نسلهای آینده را بهصورت جامع بررسی میکنیم.
موزه گمشده در نیوهیون و نمایشگاه آسانسور تاریخی
در شهر New Haven، موزهای با نام Lost in New Haven شکل گرفته که مأموریت آن حفظ آثار صنعتی و فرهنگی این شهر است. یکی از شاخصترین بخشهای این موزه، نمایش آسانسور ماشینآلات شرقی است؛ آسانسوری باری که در سال ۱۹۱۶ ساخته شد و بیش از ۱۰۶ سال بهطور مداوم فعالیت داشت.
این آسانسور در ساختمان تاریخی ACME Furniture نصب شده بود؛ ساختمانی متعلق به دهه ۱۸۷۰ که در نزدیکی دانشگاه ییل قرار داشت. زمانی که این ساختمان به توسعهدهندگان فروخته شد، خطر نابودی تجهیزات قدیمی آن بسیار جدی بود. اما دو علاقهمند به تاریخ صنعتی، پل فارنزورث و رابرت گرینبرگ، تصمیم گرفتند این میراث را نجات دهند.
ریشههای تاریخی: از ۱۸۷۷ تا ۱۹۱۶
پیش از نصب آسانسور ۱۹۱۶، یک مکانیزم قدیمیتر مربوط به سال ۱۸۷۷ در همان ساختمان وجود داشت. این سیستم ابتدایی، فاقد برند یا نشان سازنده مشخص بود و بیشتر برای جابجایی کالا توسط مستأجران اولیه ساختمان استفاده میشد.
اما نقطه عطف تاریخی، نصب آسانسور ماشینآلات شرقی در ۲۰ اکتبر ۱۹۱۶ بود؛ سیستمی که توسط شرکت خانوادگی فارنزورث ساخته شد. این آسانسور باری نهتنها از نظر دوام بلکه از نظر کیفیت ساخت نیز مثالزدنی بود.
مشخصات فنی آسانسور ماشینآلات شرقی
آسانسور ماشینآلات شرقی دارای ویژگیهایی بود که آن را به نمونهای شاخص از مهندسی اوایل قرن بیستم تبدیل میکرد:
- کابین چوبی تقویتشده با فلز پرچشده
- موتور قدیمی با تسمه چرمی بلند
- ریلهای چوبی راهنما
- سیستم درام سیمپیچ (Drum Winding Machine)
- کنترل دستی جهت حرکت کابین
این سیستم، نمونهای کلاسیک از آسانسورهای درامدار بود که پیش از رواج گسترده سیستمهای کششی مدرن مورد استفاده قرار میگرفتند. عملکرد این دستگاه بر پایه پیچیدن و باز شدن کابل روی درام انجام میشد؛ مکانیزمی ساده اما بسیار کارآمد.
نکته قابل توجه درباره آسانسور ماشینآلات شرقی، کارکرد مداوم ۱۰۶ ساله آن بود؛ عددی که در صنعت تجهیزات مکانیکی کمنظیر محسوب میشود.
عملیات نجات: ۲۹ آگوست ۲۰۲۲
در تاریخ ۲۹ آگوست ۲۰۲۲، تیمی تخصصی با استفاده از جرثقیل، هر دو مکانیزم ۱۸۷۷ و ۱۹۱۶ را از ساختمان خارج کردند. این عملیات با دقت بالا انجام شد تا کوچکترین آسیبی به قطعات اصلی وارد نشود.
نجات آسانسور ماشینآلات شرقی تنها یک پروژه فنی نبود؛ بلکه اقدامی فرهنگی برای حفظ بخشی از تاریخ صنعت آسانسور آمریکا به شمار میرفت.
خانواده فارنزورث و نقش آنها در صنعت آسانسور
شرکت سازنده این سیستم، یعنی Eastern Machinery Company، متعلق به فردریک فارنزورث بود. او علاوه بر فعالیت صنعتی، مدتی نیز شهردار شهر نیوهیون بود.
خانواده فارنزورث چند نسل در صنعت آسانسور فعال بودند و حتی کارخانه ریختهگری مکلاگون را نیز در اختیار داشتند. بسیاری از قطعات فلزی استفادهشده در آسانسور ماشینآلات شرقی، در همین ریختهگری تولید شده بود.
امروزه نسل پنجم این خانواده همچنان در حوزه خدمات آسانسور فعالیت میکند؛ موضوعی که نشاندهنده استمرار میراث صنعتی آنهاست.
اهمیت پتینه و اصالت تاریخی
یکی از نکات مهم در فرآیند نمایش این آسانسور، حفظ پتینه و ظاهر اصیل آن بود. لکههای روغن، گردوغبار و حتی آثار فرسایش طبیعی، بخشی از روایت تاریخی دستگاه محسوب میشوند.
در موزه، آسانسور ماشینآلات شرقی دقیقاً همانگونه که در طبقه چهارم ساختمان ACME قرار داشت، بازسازی و نصب شده است. این رویکرد باعث میشود بازدیدکنندگان تجربهای واقعی و ملموس از فناوری قرن بیستم داشته باشند.
ارتباط گذشته با آینده صنعت آسانسور
درک داستان آسانسور ماشینآلات شرقی برای فعالان امروز صنعت آسانسور اهمیت استراتژیک دارد. چرا؟
زیرا فناوریهای مدرن، از موتورهای گیرلس تا سیستمهای هوشمند کنترل ترافیک، بر پایه همین تلاشهای اولیه شکل گرفتهاند. بدون شناخت مسیر تکامل، درک ارزش نوآوریهای امروز دشوار خواهد بود.
نمایش این دستگاه در کنار آسانسورهای مدرن، مقایسهای زنده میان گذشته و حال ایجاد میکند؛ مقایسهای که نشان میدهد صنعت آسانسور چگونه از سیستمهای مکانیکی ساده به فناوریهای دیجیتال پیچیده رسیده است.
کلام پایانی؛ میراثی که باید حفظ شود
آسانسور ماشینآلات شرقی فقط یک دستگاه قدیمی نیست؛ بلکه نمادی از پشتکار، مهارت و تعهد به کیفیت است. کارکرد ۱۰۶ ساله این سیستم نشان میدهد که مهندسی اصولی و ساخت دقیق میتواند اثری ماندگار خلق کند.
امروز که صنعت آسانسور با سرعتی بیسابقه در حال تحول است، بازگشت به ریشهها اهمیت دوچندانی دارد. حفظ و نمایش آسانسور ماشینآلات شرقی در موزه نیوهیون، یادآور این حقیقت است که آینده صنعت، بدون شناخت گذشته آن، کامل نخواهد بود.
برای ما که در حوزه آسانسور فعالیت میکنیم، این داستان الهامبخش است؛ زیرا نشان میدهد کیفیت، نوآوری و تعهد حرفهای میتواند اثری خلق کند که بیش از یک قرن ماندگار بماند.
منبع:
https://elevatorworld.com/article/historic-eastern-machinery-elevator/
مطالب مرتبط
