مفاهیم کاربردی برای بازرگانی خارجی آسانسور و پله برقی

آنتونی آندون – هنگامی که مشاغل در سراسر جهان با یکدیگر تجارت می‌کنند، با سوالات زیادی درباره مسئولیت خریداران و فروشندگان مواجه می‌شوند. اینکوترمز مجموعه قوانین استاندارد و بین المللی برای تعیین وظایف و مسئولیت‌های خریداران و فروشندگان در تجارت بین المللی است. اینکوترمز برای خرید و فروش تمامی کالاها کاربرد دارد. در این مطلب قصد داریم شما را با مفاهیم بازرگانی خارجی آسانسور و پله برقی آشنا کنیم.

اینکوترمز چیست؟

اینکوترمز در اصل مجموعه‌ای از تعاریف استاندارد است که در تجارت بین المللی تعهدات فروشنده و خریدار را در هر معامله بین المللی تبیین می‌کند و وظایف هر یک از طرفین را تشریح می‌دهد. بازرگانی خارجی فرایند بسیار پیچیده‌ای است که نسبت به بازرگانی داخلی، دارای ریسک، هزینه و مسئولیت بیشتری است. اینکوترمز وظیفه تبیین چگونگی تقسیم هزینه‌ها، تعهدات قراردادی و ریسک‌ها را بین فروشنده و خریدار در یک بازرگانی بین المللی مشخص می‌کند.

تاریخچه اینکوترمز

اتاق بازرگانی بین المللی اولین بار در فرانسه و در سال ۱۹۱۹ با هدف نمایندگی بنگاه‌های اقتصادی در تمامی کشورهای جهان تأسیس شد. تدوین اولین ساختار یکپارچه برای تبیین مفاهیم بازرگانی خارجی در سال ۱۹۲۲ انجام شد. جزوه یادشده بعدها پایه اولین اینکوترمزی شد که در سال ۱۹۳۶ به صورت رسمی انتشار یافت. آخرین ویرایش اینکوترمز مربوط به سال ۲۰۱۰ است. در اینکوترمز سه قلمرو زیر قابل فرض است؛

• قلمرو کشور فروشنده
• قلمرو بین کشورها
• قلمرو کشور خریدار

به جز دو قالب CIP و CIF فروشنده، در باقی قالب‌ها فروشنده تعهدی به بیمه کالا ندارد. بنابراین در باقی قالب‌ها خریدار می‌تواند به صورت مستقل به بیمه تجهیزات اقدام یا از آن صرف نظر کند.

گروه بندی انکوترمز

پیش از اینکه درباره مفاهیم بازرگانی خارجی آسانسور و پله برقی صحبت کنیم، لازم است با گروه بندی انکوترمزها که شامل E، F، C و D است آشنا شوید.

• E: در گروه E فروشنده کالا را در محل کارخانه یا انبار به خریدار تحویل می‌دهد. در گروه یادشده مسئولیت‌ها، هزینه‌ها و تعهدات فروشنده در حداقل ممکن است.
• F: در گروه F نسبت به گروه E فروشنده متعهد است کالا را بعد از تولید بارگیری کند، حمل داخلی را در کشور خود انجام دهد و انجام تشریفات ترخیص صادراتی را عهده دار شود.
• C: در گروه C نسبت به گروه F فروشنده متعهد به پرداخت هزینه‌های حمل کالا تا بندر مقصد استِ اما محل و زمان انتقال ریسک از زمان ورود کالا به کشتی است.
• D: در گروه D نسبت به گروه C فروشنده همه مسئولیت‎‌ها و مخاطرات را تا زمان تحویل کالا در مقصد مشتری یا بندر مقصد می‌پذیرد.

انواع روش‌های حمل پله برقی

روش‌‌های حمل پله برقی نسبت به مفاهیم بازرگانی خارجی آسانسور و پله برقی متفاوت هستند؛ اما به طور کلی چهار روش زیر برای حمل پله برقی قابل تصور است:

• حمل هوایی؛
• حمل زمینی؛
• حمل دریایی؛
• حمل توسط قطار.

برای مثال فرض کنید پله برقی در کشور سوئیس باید نصب شود. برای حمل تجهیزات به محلی که دارای مسیر دسترسی زمینی مناسبی نباشد، می‌توان از هلیکوپتر استفاده کرد.

روش دوم حمل زمینی با کامیون است. فرض کنید بخواهید از آلمان به کشورهای اتریش، چک و اسلواکی پله برقی را ارسال کنید. به علت نبود دسترسی کشورهای مقصد به دریا عملاً امکان حمل و نقل دریایی مقدور نیست. در این صورت پله برقی مستقیم روی کفی بدون کانتینر قرار می‌گیرد و به مقصد ارسال می‌شود.

البته در فرایند خرید پله برقی بخشی از مسیر حمل پله برقی در ایران معمولاً از بندرعباس به محل پروژه به صورت زمینی حمل می‌شود؛ اما به علت هزینه بسیار زیاد حمل زمینی از مبدأ اروپا یا چین، در موارد بسیار نادری حمل زمینی صورت می‌گیرد و به صرفه‌ترین گزینه موجود، حمل از بندر مبدأ تا مقصد از راه دریایی است.

در بهمن سال ۱۳۹۴ مسیر ریلی از شهر Yiwu در سیصدکیلومتری شهر شانگهای به اروپا راه اندازی شد. با توجه به اینکه ایران نیز در مسیر یاد شده است و هزینه و زمان این مسیر نیز برای ما بسیار کمتر از دیگر راه‌هاست، گزینه حمل ریلی نیز می‌تواند در آینده تجربه مناسبی باشد.

حمل دریایی متداول‌ترین و ارزان‌ترین روش انتقال تجهیزات است.

عمومی‌ترین و به صرفه‌ترین روش ارسال پله برقی به مقصد، استفاده از حمل و نقل دریایی است. در حمل و نقل دریایی حتماً پله برقی باید در کانتینر جاسازی شود.

بنادر بزرگ دنیا

بزرگ‌ترین بندر تجاری جهان، بندر شانگهای چین است که به اندازه ۴۷۰ زمین فوتبال مساحت دارد و روزانه ۷۳۶میلیون تُن کالا در این بندر جابه جا می‌شود. پس از شانگهای به ترتیب ۹ بندر ژوشان، تیانجین، گوانگجو، کینگ‌دائو، دالیان، هنگ‌کنگ، شن‌ژن، ریزانو، کینهوآنگ‌دائو در کشور چین و هوستون و لوییزیانای جنوبی در ایالات متحده، بندر سنگاپور، روتردام هلند و بوسان کره جنوبی جزو ۱۵ بندر بزرگ دنیا هستند که بیشترین حجم معاملات کالا بر حسب تُن مربع در آنها انجام می‌شود.

کشتی‌های کانتینربر

در سال ۲۰۱۴ بزرگ‌ترین کشتی کانتینربر دنیا به سفارش کشتیرانی CSCL چین توسط کشت ی‏سازی هیوندایی کره جنوبی ساخته شد که این کشتی می‌تواند ۱۹۱۰۰ کانتینر بیست فوتی را در خود جای دهد. پیش از آن، کشور فرانسه با ساخت دو کشتی کانتینربر مارکوپلو و مرسک با ظرفیت‌های ۱۶هزار و ۱۸هزار کانتینر بیست‌فوتی در این زمینه رکورددار
بوده است.

بیشتر بخوانید:

• تاثیر دیجیتال مارکتینگ بر صنعت آسانسور و رونق آن
• تعاریف و مفاهیم اولیه آسانسورهای هیدرولیکی

تاریخچه کانتینرها

پیش از سال ۱۹۵۵ حمل بار با کشتی بدون کانتینر انجام می‌شد و بسیار زمان‌بر بود. اولین بار فردی به نام مکلین خطوط حمل و نقل دریایی خود را با استفاده از ۵۸ کانتینتر سی و پنج  فوتی آغاز کرد. ابتکار فرد یادشده باعث شد فرایند بارگیری کشتی‌ها در بنادر به حداقل ممکن و نیز حجم بار حمل شده با کشتی به بیش از دو برابر مقدار سنتی آن برسد.

حجم گسترده استفاده از کانتینر در بنادر از سال ۱۹۶۵ با استانداردسازی کانتینرها آغاز شد و به دلیل ویژگی‌های منحصر به فرد این نوع حمل و نقل، عمده‌ترین حجم معاملات و حمل بار با کانتینر صورت می‌گیرد.

از مزایای استفاده از کانتینر می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

1. کاهش خسارت ناشی از شکستگی، خرابی یا سرقت؛
2. کاهش هزینه‌های بسته بندی، تخلیه و بارگیری؛
3. حمل یکپارچه کالا و سهولت پوشش بیمه آن؛
4. امکان تحویل کالا از محل تولید به مصرف؛
5. افزایش سرعت بارگیری و تخلیه.

انواع کانتینرها

به طور کلی در مفاهیم بازرگانی خارجی آسانسور و پله برقی، انواع کانتینرها شامل موارد زیر هستند.

• کانتینر برای حمل کالای متفرقه (General cargo container)؛
• کانتینرهای روباز (Open top containers)؛
• کانتینرهایی که پهلوی آنها باز است (Open side containers)؛
• کانتیر با ابعاد بزرگ (High-cube container)؛
• کانتینرهایی که رو و پهلوی آن‌ها باز است (Open top, open side containers)؛
• کانتینرهایی که پهلو و پشت آن‌ها باز است (Open side, Open end containers)؛
• کانتینرهای یخچالی (Refrigerated containers)؛
• کانتینرهای عایق‌دار (Insulated containers)؛
• کانتینرهای حرارتی (Heated containers)؛
• کانتینرهای مخزنی (Tank containers)؛
• کانتینرهای مخصوص حمل مایعات؛
• کانتینرهای مخصوص حمل گاز فشرده؛
• کانتینرهای مخصوص حمل کالای فله (Bulk cargo containers)؛
• کانتینرهای کفی (Platform containers)؛
• کانتینرهای داری تهویه (Ventilated containers)؛
• کانتینرهای سوپررک (Super Rack Containers).

بازشوی کانتینرها

کانتینرها به سه حالت بازشو یا ترکیبی از آن می‌تواند ساخته شود؛ بازشوی پشت، کنار و بالا. در تصاویر زیر انواع کانتینرهای مذکور مشخص شده‌اند.

ابعاد کانتینرها

عرض تمامی کانتینرها برابر هشت فوت یا ۲/۴۳ متر است. علت این امر سهولت و ایمنی جایگذاری چند کانتینر روی هم و نیز یکسان بودن بازشوی جرثقیل‌های سقفی استفاده شده در بنادر است. در تصویر زیر نمونه جرثقیل سقفی استفاده شده در بنادر که برای حمل بار استفاده می‌شود، مشخص شده است.

کانتینرها را معمولاً در سه ارتفاع می‌سازند. ارتفاع Standard معادل ۸/۵ فوت یا ۲/۵۹ متر است. HC, Hicube, High Cube Container دارای ارتفاعی معادل ۹/۵ فوت یا ۲/۸ متر هستند. ارتفاع Half Height Container که عمدتاً برای بارهای با جرم زیاد مانند انواع شمش استفاده می‌شود معادل ۴/۲۵ فوت یا ۱/۲۹ متر است. مهم‌ترین اندازه یک کانتینر مقدار عمق/طول آن است.

در حمل دریایی عمق کانتینرهای استفاده شده ۱۰، ۲۰، ۳۰ و ۴۰ فوت است، بنابراین طول نهایی کانتینرها به ترتیب ۲/۹، ۶، ۹/۱ و ۱۲/۱ متر است. معمولاً در ایران از کانتینرهای ۲۰ و ۴۰ فوت استفاده می‌شود. عمدتاً برای حمـل پـله برقی از کانتـینرهای Hicube 40 فوت استفاده می‌شود. در ادامه، ابعاد داخلی و خارجی کانتینر مذکور مشخص شده است.

برندهای سازنده پله برقی برای جانمایی بهینه پله برقی داخل کانتینر با صرفه جویی در هزینه‌ها و نیز استفاده از حداقل تعداد کانتینر، جداولی دارند و در آن‌ها برحسب ارتفاع، همراه داشتن کلدینگ و غیره تعداد کانتینر را اعلام می‌کنند. جدول زیر در یکی از برندهای پله برقی استفاده می‌شود.

شماره گذاری کانتینرها

کانتینرها برای ردگیری و شناسایی باید دارای کد منحصر به فردی باشند. روی همه کانتینرها یک کد یازدهرقمی درج می‌شود. چهار رقم سمت چپ کد شناسایی مشتری و هفت رقم بعدی کد شناسایی کانتینر است.